close
تبلیغات در اینترنت
روزه ماه مبارک رمضان
loading...

سایت مغانشابو

  اول: بیان مراد از ماه رمضان. الله متعال در سورۀ یونس آیۀ (5) فرموده است: {هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاءً وَالْقَمَرَ نُورًا وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ مَا خَلَقَ اللَّهُ ذَلِكَ إِلاَّ بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الآيَاتِ لِقَوْمٍ…

پست ثابت

 

روزه ماه مبارک رمضان

 

اول: بیان مراد از ماه رمضان.


الله متعال در سورۀ یونس آیۀ (5) فرموده است: {هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاءً وَالْقَمَرَ نُورًا وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ مَا خَلَقَ اللَّهُ ذَلِكَ إِلاَّ بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ} «‏اوست ذاتی‌كه خورشيد را درخشان و ماه را تابان گردانده است، و برای ماه منازلی معيّن كرده است تا شمارۀ سالها و حساب (كارها) را بدانيد. الله (این همه عجائب و غرائب آفرينش و چرخش و گردش مهر وماه را سرسری و از بهر بازيگری پديد نياورده است، بلكه) آن را جز به حق نيافريده است. الله آيات (قرآن و نشانه‌های جهان) را برای آنان كه می‌فهمند و درک می‌كنند شرح و بسط می‌دهد»

پس الله متعال مهتاب را آفریده است تا بدانیم که هر ماه چوقت آغاز می‌شود و چوقت به پایان می‌رسد، و آن‌هم از راه نگریستن مان به مهتاب، که چوقت شروع می‌شود و چوقت به پایان می‌رسد، و یک ماه گاه سی روز می‌باشد که هرگز از آن زیاد نخواهد بود، و گاه بیست و نه روز که هرگز از آن کم نخواهد بود، و این ماه‌ها به ماه‌های (قمری و یا هجری و یا هلالی ...) نامیده می‌شود، و در یک سال دوازده ماه می‌باشد که نامهای آنها به ترتیب قرار ذیل است:

1- محرم.  2- صفر.  3- ربیع اول.  4- ربیع آخر.  5- جماد اول.  6- جماد آخر.

7- رجب.  8- شعبان.  9- رمضان.  10- شوال.  11- ذوالقعده.  12- ذوالحجه.

و می‌بینیم که از ضمن این ماه‌ها ماهی است بنام «ماه رمضان» که همانا ماه نهم هجری است.

 

دوم: اهمیت ماه رمضان و واجب بودن روزه داشتن آن.

 

- در ماه رمضان نخستین آیات قرآن کریم فرود آمده است، الله متعال می‌فرماید: {شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ} «ماه رمضان آن ماهی است كه قرآن در آن فرو فرستاده شده است تا مردم را راهنمائی كند و نشانه‌ها و آيات روشنی از ارشاد (به حق و حقيقت) باشد و (ميان حق و باطل در همه ادوار) جدائی افكند. پس هر كه از شما (فرا رسيدن) اين ماه را دريابد، (چه خودش هلال را رؤيت كند و چه با ديدن ديگران فرا رسيدن رمضان ثابت شود) بايد كه آن را روزه بدارد» چنانکه در این آیۀ کریمه روشن است؛ الله متعال مؤمنان را دستور داده است آنکه این ماه را پوره روزه بگیرند، تا به اینگونه شکر الله - جل جلاله - را در مقابل این نعمت بزرگ – نعمت نزول قرآن کریم که در آن هدایت و راهنمائی بشریت و سعادت دائمی و ابدی ایشان است – بجا بیاورند.

- هرگاه مرد به سن بلوغ – که پانزده سالگی است – رسید، و یا پیش از آن موی زیر نافش روئید، و یا آب منی پائین کرد؛ آنگاه بر وی واجب است که رمضان را روزه بگیرد، و همچنان زن وقتی که به سن بلوغ برسد، و یا پیش از آن حیض (عادت ماهیانه) دید؛ بر وی واجب است که ماه رمضان را روزه بگیرد، آن ماه که پیامبر - صلی الله علیه وسلم – روزه داشتن آن را تأکید نموده و آنرا یکی از ارکان پنجگانۀ اسلام گردانیده است؛ بناءً بر بندۀ مسلمان بالغ فرض است که ماه رمضان را کاملاً روزه بگیرد، تا اجر و پاداش روزه را کمائی کند، و تا از سزا و عقوبت کسی که در مضان بدون عذر روزه می‌خورد؛ نجات و رهایی یابد.

- اما نسبت به طفل خردسال که هنوز به سن بلوغ نرسیده است؛ روزه بر وی واجب نیست، ولی خانوادۀ مسلمان باید پسران و دختران خردسال خود را (در صورت توانائی شان) بر روزه گرفتن تربیت کنند، تا بر این طاعت عادت کنند، و چون کلان شدند در مورد آن احساس مشقت و دشواری نکنند.

 

سوم: چگونگی روزه داشتن ماه رمضان.


معنای روزه اینست که: روزه داشتن ماه رمضان را کاملاً نیت نموده و از همۀ مفطرات (روزه شکننده‌ها) دوری بجوئی، که اصول آنها این سه چیز است:

1- هیچ چیزی را نخور، و از هرآنچیزی که خوردنی نامیده می‌شود، و یا اینکه معنای خوردنی را دارد؛ دور شو، همچون: پیچکاری‌های مغذی و همسان آن، اما چیزهایی‌که معنای خوردنی را ندارد (بکار بردن آن) جایز است، همچون: مسواک زدن، سرمه کردن، خوشبویی استعمال نمودن ... و امثال آن.

2- هیچ چیزی را منوش، و از هرآنچیزی که آشامیدن نامیده می‌شود، و یا اینکه معنای آشامیدن را دارد؛ پرهیز کن، همچون: سگرت زدن و همسان آن، اما چیزهایی‌که معنای آشامیدن را ندارد (بکار بردن آن) جایز است، همچون: غسل کردن، قطرۀ گوش و یا قطرۀ چشم چکانیدن، آب دهان را فرو بردن، کریم دندان را استعمال کردن ... و امثال آن.

3- با همسر خود همبستری نکن، و از هرآنچیزی که باعث بیرون شدن شهوت تو (آب منی) می‌شود؛ دور شو، اما تنها اینکه همسر را ببوسد و یا به آغوش بگیرد روزه را نمی‌شکاند، مگر بهتر آنست که از این گونه کارها خود را دور بگیرد، بخصوص کسی که خود را کنترول کرده نمی‌تواند، و اما بیرون شدن آب منی در هنگام خواب؛ روزه را نمی‌شکاند، چون این کار بدون قصد و اختیار می‌باشد.

 

چهارم: خوراک افطاری.


- خوراکی که آنرا انسان روزه‌دار در هنگام غروب آفتاب می‌خورد «افطاری» نام دارد.

- بهتر آنست که انسان روزه‌دار در مورد افطاری خوردن عجله کند و بشتابد؛ پس بعد از غروب آفتاب فورًا افطاری کند و آنرا – مثلاً – تا وقت نماز خفتن به تأخیر نیندازد.

- همچنان جایز است اینکه انسان روزه‌دار شگاییدن روزۀ خود را بر هر نوعی از انواع طعام آغاز کند، لیکن بهتر اینست بر آن نوع از انواع خورما که «رُطَب» نام دارد (خورمای تر و تازه) روزه‌اش را بشگاید، اگر آنرا نیافت بر هر نوعی از خورما که ممکن است افطار کند، و اگر خورما نیافت بر آب افطار کند.

- باید شخص روزه‌دار در هنگام افطاری خوردن به آن آداب اسلامی که مربوط به طعام خوردن است؛ ملتزم بوده و آن را مراعات کند، بویژه آن آدابی که مراعات آن واجب است که مهمترین آن، آداب ذیل است:

1- اینکه «بسم الله» بگوید.

2- اینکه به دست راست خود بخورد.

3- اینکه از نزدیکی و پیش خود بخورد.

و اگر شخص روزه‌دار می‌خواست در هنگام افطاری با یکی از دعاهای نبوی صحیح دعا کند؛ برایش جایز (بلکه مستحب) است، و بر این‌کار اجر و ثواب می‌گیرد، و از جملۀ آن دعاها این دعا می‌باشد: «ذَهَبَ الظَّمَأُ وَابْتَلَّتِ الْعُرُوقُ وَثَبَتَ الأَجْرُ إنْ شَاءَ اللهُ» (تشنگی دور شد، و رگها تر گردید، و اجر ثابت شد، ان‌شاء الله)

 

پنجم: خوراک سحوری.


- خوراکی که انسان روزه‌دار آن را پیش از بامداد می‌خورد «سَحوری» نام دارد، و بهتر آنست که انسان مسلمان آنرا تا اندک پیشتر از بامداد به تأخیر بیندازد، و او خوراک سودمندی است، چون مسلمان به سبب آ ن بر روزه گرفتن روز آینده قوت می‌یابد.

- بر کسی که سحوری می‌خورد لازم است اینکه در هنگام سحوری خوردن به آن آداب اسلامی که مربوط به طعام خوردن است؛ ملتزم بوده و آن را مراعات کند، بویژه آن آدابی که مراعات آن واجب است که مهمترین آن، آداب ذیل است:

1- اینکه «بسم الله» بگوید.

2- اینکه به دست راست خود بخورد.

3- اینکه از نزدیکی و پیش خود بخورد.

 

ششم: کارهاییکه روزهدار باید آن را انجام دهد.‌‌


- روزه‌دار اگر می‌توانست اینکه همه اوقات خود را به طاعتها پور سازد؛ این کار برایش بهتر است، همچون: خواندن و درس گرفتن قرآن کریم، نماز خواندن، ذکر الله کردن، صدقه دادن، سخن نیک گفتن، و اخلاق خوش کردن، و مادامی‌که در حال روزه‌داری است تا هنگام افطاری، الله متعال را دعا می‌کند. از ابن عباس – رضی الله عنهما – روایت است که فرمود: «رسول الله - صلی الله عليه وسلم – همیشه از همۀ مردم سخاوتمندتر بود، و سخاوت شان در رمضان نسبت به دیگر اوقات بیشتر می‌بود، آنگاه که جبرئيل - عليه السلام - با او ديدار می‌نمود. و جبرئيل – علیه السلام - در هر شب از شبهای رمضان با وی ديدار نموده و قرآن را با وی تکرار و مذاکره می‌کرد. پس همانا رسول الله - صلی الله عليه وسلم - در هنگامی که جبرئيل با او ديدار می‌کرد از بادی که می‌وزد در توزيع مال جوادتر بود» و حتی بعد از آنکه روزه‌دار روزۀ خود را می‌شگاید؛ می‌تواند نماز تراویح را با مسلمانان بخواند، پس به اینگونه اجر بزرگی را در روز و شب خود نایل می‌شود.

 

هفتم: کارهاییکه نباید روزهدار آن را انجام دهد.‌‌


- وقتی که مسلمان روزه‌دار می‌باشد بر وی لازم است اینکه از همۀ مکروهات و محرمات دوری بگزیند، پس دچار فسق نشود، و سخن زشت و بدگفتاری نکند، و در هنگام گفتگو با مردم آواز خود را سخت بلند نکند، و حتی اگر کسی در حق وی اشتباهی کرد؛ برایش بگوید: من روزه دارم. رسول‌الله – صلی الله علیه وسلم – فرموده است: «مَنْ لَمْ يَدعْ قَوْلَ الزُّورَِ والعمَلَ بِهِ فلَيْسَ للَّهِ حَاجةٌ في أَنْ يَدَعَ طَعامَهُ وشَرَابهُ» روایت بخاری. (کسی که سخن دروغ و عمل به آن را ترک نکند، پس الله متعال نيازمند آن نيست که خوردنی و آشاميدنی خود را ترک کند). و نیز فرموده است: «الصِّيَامُ جُنَّةٌ فَلا يَرْفُثْ وَلا يَجْهَلْ وَإِنِ امْرُؤٌ قَاتَلَهُ أَوْ شَاتَمَهُ فَلْيَقُلْ: إِنِّي صَائِمٌ». روایت بخارى. (روزه، سپری است. پس (روزه‌دار) نبايد ناسزا بگويد و عمل جاهلانه انجام دهد. و اگر كسی با او درگير شود و يا به وی ناسزا گويد؛ درجوابش بگويد: من روزه دار هستم».

 

هشتم: عذرهاییکه روزه نداشتن رمضان را روا میدارد،‌‌

و چگونه آن روزهایی را که روزه نگرفته است؛ قضا بیاورد؟


-  اگر شخص روزه‌دار فراموشانه چیزی بخورد یا بنوشد؛ باید روزۀ خود را پوره سازد، چون فراموشی یک عذر شرعی و مقبول است، و این روز را بعد از رمضان قضا نمی‌آورد.

 

- همچنان اگر روزه‌دار جاهل بوده و جاهلانه چیزی بخورد یا بنوشد؛ باید هرگاه جهل از وی دور گردید روزۀ خود را کامل کند، چون جهل و نادانی عذر شرعی و مقبول است، برابر است آن جهل و نادانی تعلق به حکم داشته باشد یا به داخل شدن وقت و یا به خارج شدن آن، و این روز را بعد از رمضان قضا نمی‌آورد.

- و همچنان اگر انسان (بر روزه خوردن) اکراه شده باشد به این معنی که: او را کسی بر خوردن یا آشامیدن مجبور سازد؛ باید روزۀ خود را پوره کند، چون اکراه (اجبار) عذر شرعی و مقبول است، و این روز را بعد از رمضان قضا نمی‌آورد.

- و همچنان اگر روزه‌دار خواب بود و در خواب احتلام شده و آب منی از او جدا شد؛ روزۀ وی درست بوده و بر وی جز اغتسال چیزی لازم نیست.

- و اگر شخص مسلمان در روز رمضان مسافر بود برایش جایز است اینکه روزه‌اش را بخورد، سپس بعد از پایان آمدن ماه رمضان یک روز از روزهای سال را بجای آن روزی که روزه‌اش را خورده است؛ روزه می‌گیرد ، و اگر روزه‌دار دو روز از رمضان مسافر بوده و در آن دو روز روزه نگرفته باشد؛ بر وی واجب است اینکه بعد از پایان رسیدن ماه رمضان دو روز را روزه بگیرد، و این چنین اگر ده روز از ماه رمضان را سفر کرده و روزه نگرفته باشد؛ بر وی واجب است اینکه بجای آن، ده روز را از روزهای سال – از ماه شوال تا ماه شعبان – روزه بگیرد (البته روزهای عید نباشد).

- و اگر مسلمان مسافر بود و دید که می‌تواند روز بگیرد و بر وی مشقت نبود؛ در این صورت می‌تواند روزۀ خویش را کامل نماید، چون روزه خوردن در ماه رمضان برای روزه‌دار مسافر رخصتی است از جانب الله متعال، می‌تواند روزه بگیرد و می‌تواند بخورد، بناءً آنچه را اختیار می‌کند که بر او آسان‌تر است.

- و همچنان اگر انسان مریض بود و نمی‌توانست در رمضان روزه بگیرد؛ برایش جایز است اینکه روزه‌اش را بخورد، سپس بعد از پایان آمدن ماه رمضان یک روز از روزهای سال را بجای آن روزی که روزه‌اش را در مضان خورده است؛ روزه می‌گیرد، و اگر مسلمان دو روز از رمضان مریض بوده و در آن دو روز روزه نگرفته باشد؛ بر وی واجب است اینکه بعد از پایان رسیدن ماه رمضان دو روز را روزه بگیرد، و این چنین اگر ده روز از ماه رمضان مریض بوده و روزه نگرفته باشد؛ بر وی واجب است اینکه بجای آن، ده روز را از روزهای سال – از ماه شوال تا ماه شعبان – روزه بگیرد.

- و هر چیزی که مشابه مرض بوده باشد به حکم مریض الحاق می‌شود، همچون اینکه روزه‌دار حجامه نموده و آن خون فاسد را از بدن خود بیرون کند، و یا اینکه چیزی از خون جور خود را تبرُّع کند (بدون مقابل برای کسی ببخشد)، چون این کار بر جسد او تأثیر می‌گذارد تا جایی‌که همچون مریض، ضعیف می‌شود.

- و زنی که در رمضان حیض می‌بیند (عادت ماهیانه‌اش می‌آید)؛ بر وی روزه گرفتن حرام بوده و واجب اینست که روزه‌اش را بخورد، سپس بعد از ماه رمضان به عدد آن روزهایی‌که در رمضان روزه نگرفته است؛ روزه می‌گیرد.

- و همچنان زن نفساء (زجه) حکمش حکم زن حایض است.

- اما زن حامله (باردار) و زن مرضعه (شیردهنده)، پس اگر روزه برایش و یا برای بچه‌اش آسیب می‌رسانید؛ برای وی جایز است اینکه روزه را بخورد سپس بعد از رمضان بعدد آن روزهایی‌که در رمضان روزه نگرفته است، روزه می‌ گیرد، و اگر تنها بخاطر ترس بر بچه‌اش روزه را خورده باشد؛ از باب احتیاط همراه با قضا داشتن بجای هر روزی یک مسکین را طعام دهد، بهتر می‌باشد.

- اما انسانی که بطور همیشگی در همۀ سال – چه در مضان و چه در دیگر ماه‌ها - از روزه گرفتن عاجز است، و پزشکان (داکتران) حکم کردند که او بعد از این زمان در طول زندگی خود روزه گرفته نمی‌تواند؛ بر وی واجب است اینکه صدقه‌ای بپردازد، آن صدقه عبارت از طعام دادن یک مسکین بجای هر روزی است که از ماه رمضان روزه نگرفته است، و چون او سی روز را روز نمی‌گیرد؛ برای سی مسکین طعامی می‌دهد که کفایت شان بکند.

 

نهم: چون ماه رمضان به پایان رسید عید مسلمانان میآید.


- هنگامی‌که مسلمانان ماه رمضان را کاملاً روزه بگیرند؛ اولین روز بعد از ماه رمضان عید مسلمانان می‌بشد. و آن را عید فطر می‌نامند، و در این روز خوشحالی می‌کنند، زیرا آنها آنچه را که بر ایشان لازم بود از عبادت روزه‌داری؛ انجام دادند، و آنها این خوشحالی خود را از راه چند چیز بیان می‌دارند، از آن جمله:

1- خوشحالی خویش را از راه سپاسگزاری زیاد مر الله متعال را که این روزه  و این عبادت بزرگ را مشروع گردانیده است؛ اظهار می‌کنند.

2- و خوشحالی خود را از راه تکبیر گفتن بیان می‌دارند، پس از آغاز شب عید تا نماز عید این عبارت را تکرار می‌کنند: «الله أکبر، الله أکبر، لا إله إلا الله، الله أکبر، الله أکبر، و لله الحمد».

3- و همچنان خوشحالی خویش را از راه صدقه دادن برای مساکین بیان می‌دارند، و این صدقه را صدقۀ فطر می‌نامند، (و آن را انسان مسلمان هم از تن خود و هم از تن افراد زیر دست خود می‌پردازد)، پس اگر خانوادۀ این مرد صدقه‌دهنده عبارت از شش اشخاص باشد؛ او شش صدقه برای فقیران می‌پردازد، و مقدار هر یک از این صدقه‌ها تقریبًا سه کیلو گرم می‌باشد، برابر است از بیرنج بوده باشد یا گندم و یا آنچه مردم می‌خورند، و باید برای فقیران پیش از نماز عید داده شود.

4- و همچنان این خوشحالی خود را از راه ادا نمودن نماز عید بعد از بلند شدن خورشید روز عید؛ بیان می‌دارند، پس دو رکعت نماز با جماعت همراه با مسلمانان می‌خوانند، در حالی که ایشان لباسهای ساتر و قشنگ و زیبا می‌پوشند.

 

و همۀ این کارها ثابت می‌کند که در شادمانی و خوشحالی مسلمانان به اعیادشان کبر و خودخواهی، شرابخواری، و فسق و فجور وجود ندارد، چنانکه در بسیاری از اعیاد غیر مسلمین موجود است، بلکه اعیاد مسلمانان اعیاد ادب و سپاسگزاری و صدقه پرداختن و مودت و صله رحمی و عفو وگذشت و آشتی کردن و تمام خوبی‌ها است. و بالاتر از این، در روز قیامت عید بزرگتر در انتظار ایشان است، آنگاه که به بهشت‌ها وارد شده و آنجا همیشه و جاویدان می‌مانند، پس می‌خورند و می‌آشامند و همۀ ایشان – اعم از مردان و زنان – در سن جوانی قرار داده می‌شوند، آنجا نه مرگی وجود دارد و نه بیماری، نه پیری و نه بدبختی، اینست همان رستگاری بزرگ، و همین وعدۀ نیک است که انسان مسلمان را وادار شده تا زندگی واقعی خود را در این دنیا به گشادگی سینه (رضایت و قناعت  و خوشنودی) بسر ببرد، پس هرچه از مصیبت‌های دنیا برای او رخ دهد؛ باز هم او به آنچه نزد الله کریم هست امیدوار می‌باشد، الله تعالی فرموده است: {وَمَا أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَزِينَتُهَا وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَى أَفَلاَ تَعْقِلُونَ} [سورۀ قصص: 60] «‏آنچه به شما داده شده است، كالای اين جهان و زينت آن است (و زودگذر و همراه با ناگواريها و رنجها و دردها است) ولی آنچه در (سرای آخرت) نزد الله متعال است؛ بهتر و جاودانه‌تر است. آيا این را تعقُّل نمی‌کنيد؟! (كه باقی با فانی و محدود با نامحدود، يكسان نيست؟!)».

 

ترجمة: الشيخ برهان الدين ..الداعية بالمكتب التعاوني للدعوة والإرشاد وتوعية الجاليات بالطائف

منبع:صیام شهر رمضان
نبی بازدید : 403 جمعه 30 تير 1391 زمان : 9:45 نظرات ()
مطالب مرتبط
ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
تبلیغات
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • نظرسنجی
    مسلمان عزیز ایران اسلامی شعار ما درباره فیلم توهین امیز امریکا به پیامبر بزرگ اسلام حضرت محمد رسوالله ص





    شما طرفدار کدام تیم هستید






    نظر شمادرباره مطالب این سایت چیه



    n

     نقاشی ایرانی

    شعر بلوچی

    ای بلــوچســتان منــــي مـاتيـــن وطـــن 

                       نــــدرون په آ تهــــي دشـــت و دمـــن                  

    تهــــي راهـــــا وتـــي جــانا كــربــا نكــنن

    هــرجا تهــي نام ببيت اودا زرشان كــنن

    تــو مني ساء بدل تــو منــي عشك و وفا
     
     تو مني واب و حيال هجبر نبن چه تو جدا

    اي بلــوچســــتان منــي مــاتيـــن وطـــن

                      نــدرون پـــه آ تهـــي دشـــــت و دمـــــن                  

    اي منــــي دوســـــتان دلگــــوش كــنيت

    بگـــض و كينــــگا چــــــه وت دور كــــنت

    مـــا چـــه ايـــران زمـــين نهـــــين جــــدا

    وتـــــي جـــانـا پـــه اي ملـكا كــنن پــــدا

    اگـــــن مــــا جـــا جــاگــــيا نشــتگــــينت

     دائــــما گـــــون بلـوچــــا هــم گــوپكـننت

    مي ســـــنگت و دوســــــــتان مهــربانتت

     هـــــر جـــــا بننـدنت مـــي همــــزبـــانت

    مهـــرداد و ســــهيل و ابـــرام می براسان

    نشــتگــتو و ســاکننددر ملــک خــراســان

    چهــــــــا ملك كويتا مــي ســــتار جـــــان

    ندرو کربانت وتی قوم و راجان 

    په ملك چهــبارا اســـتاد اميــد بي وسنت

    بــاز مهـــربانتت وت گــوشي بـــي كسنت

    لا تحزن

    فلش ویژه رمضان
    فلش ویژه رمضان
    ویژه ـ نشید
    سایت مقام معظم رهبری

    سایت ریاست محترم جمهوری

    پایگاه اطلاع رسانی دولت

    جدید ترین خبرها

     

    رتبه سایت
    لگوی سایت مغانشابو

    سایت مغانشابو


    جهت حمایت از سایت لگوی ما را در سایت خود قرار بدید

    وبلاگ-کد لوگو و بنر

    آمار سایت
  • کل مطالب : 290
  • کل نظرات : 219
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 1582
  • آی پی امروز : 32
  • آی پی دیروز : 43
  • بازدید امروز : 75
  • باردید دیروز : 65
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 2
  • بازدید هفته : 75
  • بازدید ماه : 1,978
  • بازدید سال : 47,375
  • بازدید کلی : 954,105
  • قران انلاین
    قرآن آنلاین
    دل

    نشد يك لحظه از يادت جدا دل

    زهي دل ، آفرين دل، مرحبادل

    زدستش يكدم آسايش ندارم

    نميدانم چه بايد كرد با دل

    هزار بار منعش كردم از عشق

    مگر برگشت از راه خطا دل

    به چشمانت مرا دل مبتلا كرد

    فلاكت دل ، مصيبت دل، بلا دل

    از اين دل داد من بستان خدايا

    زدستش تا به كي گويم خدا دل

    درون سينه آهي هم ندارد

    ستمكش دل ، پريشان دل، گدا دل

    به تاري گردنش را بسته زلفت

    فقيروعاجزو بي دست و پا دل

    بشد خاك و زكويت برنخيزد

    زهي ثابت قدم دل باوفا دل

    زعقل و دل دگر از من مپرسيد

    چو عشق آمد كجاعقل و كجا دل

    تواي عاشق زدل نالي دل از تو

    حياكن ياتو ساكت باش يادل

     

    جدول لیگ برتر ایران
    گلچین نعت

    گلچينی از بهترين سرودهای اسلامی از خوانندگان جهان اسلام

    بلوچانی زبان

    بَــــلــوْچـانی زُبـان

    روستای سبیلان نوین

    روستای سبیلان نوین